Αζιζ Νεσίν...

Πριν μέρες διάβασα στο san simera.gr για τον Αζίζ Νεσίν. Θυμήθηκα ότι έχω βιβλία του από την εποχή εκείνη που η νεολαία διάβαζε αντί να στριμώχνεται σε σκυλάδικα και "έντεχνα" μπαρακια, τα κορίτσια ερωτεύονταν χωρίς να χρειάζεται να μακιγιάρονται 40 ώρες, η κάθε μέρα ξημέρωνε με ελπίδες και όνειρα. Δεν υπήρχαν κινητά, ούτε έγχρωμη τηλεόραση, ούτε ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Μόνο τα ταβερνάκια, τα ΕΒΓΑ και τα ψιλικατζίδικα της γειτονιάς για τηλέφωνα και μικροπραγματα. Η Βουκουρεστίου ήταν πολυτελεια γιορτινη και οι βραδυές περνουσαν με αφισοκολήσεις και κρασακι στα Εξάρχεια.
Βρήκα λοιπόν το βιβλίο του Αζιζ Νεσίν, "Ο Καφές και η Δημοκρατία", εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ, 1975. Η πρώτη έκδοση στα ελληνικά του έργου του μεγάλου δημοκράτη Τούρκου συγγραφέα.



Αντιγράφω την εισαγωγή, σε μια μικρή προσπάθεια να τιμήσω την ουτοπία της δημοκρατίας, την ανθρωπιά μας όταν αποφασίσουμε ότι έχουμε ξεπεράσει τις ανόητες, μάταιες και άχρηστες ματαιοδοξίες μας, τους αγώνες εκείνων που έζησαν με το όνειρο μιας πανέμορφης ανατολής, τη φιλία και την αγάπη που δεν γνωρίζει σύνορα...

Ο ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

"Αγαπητοί Έλληνες Αναγνώστες μου,

Θέλησα να γράψω ένα πρόλογο στο βιβλίο μου που για πρώτη φορά κυκλοφορεί στα Ελληνικά. Αυτό το ζήτησα για δυο λόγους: Επιθυμώ τα διηγήματά μου, που ένα μέρος απ' αυτά μεταφράστηκε στα Ελληνικά, να συντείνουν στο να ζήσουν συμφιλιωμένοι οι δυο λαοί μας. Και αντί να αναζητάμε φιλίες σε μακρινότερους και άγνωστους σ' εμάς λαούς, είναι προτιμότερο να προηγηθούμε εμείς οι κοντινοί γείτονες σε μιαν ειρηνική και με πνεύμα αδελφικής συνύπαρξης ζωή.
Προσέξτε ιδιαίτερα αυτό το σημείο: Τα αίτια της εχθρότητας ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους, δεν προήλθαν από μας, από τους λαούς μας. Οδηγηθήκαμε σ' αυτούς τους πολέμους κάτω από την πίεση ξένων και έξω από τα συμφέροντα των δυο λαών, επιρροών. Ξέρουμε ότι τα σημερινά βιβλία της ιστορίας κρύβουν την αλήθεια. Όμως η ιστορική αλήθεια δεν μπορεί να μένει για πάντα κλειδομανταλωμένη.
Σήμερα είμαι πενήντα χρονών. Υπάρχει λόγος που αναφέρω την ηλικία μου. Τα παιδικά μου χρόνια πέρασαν στις πιο στενόχωρες περιόδους των Ελληνοτουρκικών συγκρούσεων. Τότε που ήμουνα εφτά - οχτώ χρονών παιδί, ήταν ντροπή μας να φοράμε ένα πουκάμισο ή μια φανέλλα με το γαλάζιο - άσπρο χρώμα της ελληνικής σημαίας. Ξέρω πολύ καλά ότι την εποχή εκείνη καιτα Ελληνόπουλα της ηλικίας μου, των εφτά - οχτώ χρονών, τα έπιανε η ίδια αλλεργία στο να φορέσουν κάτι με το κόκκινο και άσπρο χρώμα της τούρκικης σημαίας.
Γιατί τα παιδικά μας χρόνια πέρασαν μ' αυτή την έχθρητα στο γαλάζιο - άσπρο και στο κόκκινο - άσπρο; Αν βαθύνουμε τη σκέψη μας πάνω σ' αυτά τα ερωτήματα, μπορούμε να βρούμε τα αίτια των συγκρούσεων που τόσο ύπουλα μας επέβαλαν από το εξωτερικό, άνθρωποι ξένοι σε μας.
Ομολογώ ότι σήμερα ντρέπομαι για την έχθρητα των παιδικών μου χρόνων προς τα χρώματα της Ελληνικής σημαίας. Ξέρω όμως ότι σήμερα πολλοί Έλληνες διανοούμενοι ντρέπονται κι αυτοί για παρόμοια αισθήματα της παιδικής τους ηλικίας προς τα χρώματα της σημαίας μας. Αυτή η αμοιβαία γνώση των πραγματων πρέπει να μας αφυπνίσει, να μας κάνει να καταλάβουμε ότι δεν γεννήθηκε καμιά εχθρότητα ανάμεσα στους λαούς μας από δική τους πρωτοβουλία.
Όταν ήμουνα παιδί καθόμασταν στη Χάλκη. Εκεί υπήρχαν και πυκνοκατοικημένοι μαχαλάδες Ρωμιών. Εμείς τα Τουρκάκια, ακόμα απ' εκείνη την ηλικία, οπλιζόμασταν με ραβδιά, λοστούς και πέτρες, κάναμε επιδρομή στους ελληνικούς μαχαλάδες και χτυπούσαμε τα ρωμιόπουλα. Νομίζω πως και τα Ελληνόπουλα έπαιζαν το ίδιο πολεμικό παιχνίδι.
Ύστερα απ' αυτό το εφιαλτικό παιδικό παιχνίδι πέρασαν πάνω από σαράντα χρόνια. Πριν από ένα μήνα, ήρθαν σπίτι μούσκεμα στον ιδρώτα τα δυο μου αγόρια, το ένα οχτώ και το άλλο εννιά χρονών. Τους ρώτησα την αιτία. "Τσακωθήκαμε με τα Ρωμιόπουλα", μου είπαν.
θυμήθηκα την παιδική μου ηλικία, των εφτά και των οχτώ χρονών και κύλησαν δάκρυα απ' τα μάτια μου. Την αφυπνισμένη έχθρητα των παιδικών μας χρόνων, παρ' όλο ότι πέρασαν σαράντα χρόνια από τότε, δεν μπορέσαμε να τη σβήσουμε απο τα παιδιά μας.
Τα ιστορικά γεγονότα μπορούν να κάμουν τους σημερινούς ανθρωπους και φίλους και εχθρούς. Εμείς όμως πρέπει σήμερα να ξεχωρίσουμε από την ιστορία τα γεγονότα που θα οδηγήσουν τους λαούς μας στη φιλια. 'Εχει ειπωθεί πολλές φορές πως είναι ανάγκη οι δυο λαοί των γειτονικών χωρών να ζήσουν ειρηνικά και αδερφικα. Εγώ όμως δε στηρίζω τις ελπίδες μου στους πολιτικούς. Αυτοί που θα δυναμώσουν τους δεσμούς φιλίας ανάμεσα στους λαούς μας είναι πρώτ' απ' όλα οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες.
Γίνονται εχθροί οι άνθρωποι, όταν δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Και για να γίνουν φίλοι πρέπει να αλληλογνωριστούν. Δεν είναι οι λόγοι των πολιτικών που θα συντελέσουν στη γνωριμία των λαών μας, αλλά τα έργα των πνευματικών ανθρώπων.
Τρέφω μεγάλη εκτίμηση στον ελληνικό λαό, για τα ηρωικά κατορθώματά του στη διάρκεια του Δευτερου Παγκόσμιου Πόλεμου, και στα μετέπειτα χρόνια. Στη διάρκεια του Δευτερου Παγκόσμιου Πόλεμου ήμουνα αξιωματικός. Μια μέρα μας ήρθε εμπιστευτική εγκυκλιος από το Γενικό Επιτελείο μας. Έλεγε αυτή η εγκύκλιος ότι ένα από τα μεγάλα έθνη, ενώ είχε υποσχεθεί στην Ελλάδα άφθονο πολεμικό υλικό από τανκς και αεροπλάνα, αθέτησε την υπόσχεσή του και άφησε τον ελληνικό στρατό με παλιό και ανεπαρκή οπλισμό, εκτεθειμένο στη φασιστική επιδρομή.
Την ίδια εποχή, η μεγάλη αυτή Δύναμις, προσπαθούσε να βρει τρόπους, για να εμπλακεί και η Τουρκία στον πόλεμο.
Δεν ξεχνάμε την ανδρεία του Ελληνικού Στρατού που αντιμετώπισε με λίγες δυνάμεις και ανεπαρκή οπλισμό τους φασίστες και τους ναζί.
Μια άλλη εμπιστευτική εγκύκλιος του Γενικού Επιτελείου μας έλεγε τα εξής: Δυο εχθρικά αεροπορικά σμήνη βομβαρδίζουν τις ελληνικές θέσεις. Η ελληνική αεροπορία ανεπαρκής. Ένας Έλληνας πιλότος πηδάει στο παλιού τύπου αεροπλάνο του, απογειωνεται και βρίσκεται αντιμέτωπος του εχθρικού σμήνους. Τα δυο εχθρικά σμήνη ορμούν πάνω στο παλιού τύπου και με μικρή ταχύτητα ελληνικό αεροπλάνο και το κάνουν κόσκινο από τις σφαίρες. Ο τραυματισμένος πιλότος οδηγάει αμέσως το αεροπλάνο του πάνω στο εχθρικό σμήνος, και αφού έριξε με μιας τρια εχθρικά αεροπλάνα, πέφτει και ο ίδιος τσακισμένος στη γη. Αυτό είναι ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εποχή της τεχνικής. Ο τούρκικος λαός εδωσε πολλά τέτοια παραδείγματα στον απελευθερωτικό του πόλεμο.
Ο ελληνικός λαός έχυσε ηρωικά το αίμα του στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετέπειτα, για την υπεράσπιση του τόπου του και τη διαφύλαξη της εθνικής ανεξαρτησίας του, γράφοντας σελίδες δόξας. Αυτόν τον ηρωισμό τον καταλαβαίνουν οι Τούρκοι καλύτερα από κάθε άλλο λαό σ' όλη την υφήλιο, που πρώτοι αγωνίστηκαν ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στην περίοδο του απελευθερωτικού τους πολέμου.
Οι πολιτικές καταστάσεις αλλάζουν συχνά, οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται, οι λαοί όμως μένουν παντοτινοί και αθάνατοι. Και η ιστορία δουλευει για την ευτυχία των σημερινών ανθρώπων.
Τα διηγήματά μου αυτά που γράφτηκαν για να γελάσουν οι αναγνώστες μου, και γελώντας να σκεφτούν βαθύτερα, μπορεί να εδραιώσουν δεσμούς φιλίας ανάμεσα στον τούρκικο και τον ελληνικό λαό. Κι αν αυτό μπορεί να βοηθήσει στην αλληλογνωριμία των λαών μας, θα'ναι για μένα, αληθινά, μια μεγάλη ευτυχία.
Επιθυμώ, το βιβλίο μου αυτό, που πρώτη φορά τυπώνεται στα ελληνικά, να μοιάσει σαν ενα κλαδί δάφνη, που κάθε του φύλλο θα' ναι γελαστό, και που θ' απλώνεται από τη Μικρασία ως την Ελλάδα. Πιστεύω ότι η σκέψη μου θα βρει απόκριση στην πλειοψηφία των προοδευτικών διανοούμενων Ελλήνων.
Ο τούρκικος λαός χαιρετάει τον ελληνικό λαό, τους πρωτοπόρους διανοούμενους της Ελλάδας!

ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ"

Γεια σου Τέλη...δεν λέμε Αντίο μεταξύ μας...

Η καρδιά μου είναι βαριά. Το μυαλό μου κολλημένο στην τελευταία εικόνα σου. Η παρουσία μου δίπλα στη γυναίκα σου, την "wraia lily" όπως ονόμαζες τις φωτογραφίες της στο κομπιούτερ σου, απαραίτητη γιατί μαζί μεγαλώσαμε, μαζί γερνάμε, μαζί μοιραστήκαμε πανέμορφες στιγμές.
Έφυγες όπως έζησες... δύστροπος, κυνικός, δυνατός, ιδιόρρυθμος, εκκεντρικός, με φοβερό χιούμορ, απέραντη αγάπη για τα παιδιά και τη Λίλυ σου...Τέλη μου, αγαπημένε μου φίλε από τα φοιτητικά μας χρόνια, ξάδελφέ μου, "Τελαλιλούκο μου" όπως σε έλεγα χαιδευτικά...σ' αγαπω...όπως όλοι όσοι σε ζήσαμε σ' αγαπάμε.



Nothing else matters...Τέλη μου...



So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
and nothing else matters

Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
and nothing else matters

never cared for what they do
never cared for what they know
but I know

So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters

never cared for what they do
never cared for what they know
but I know

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say

Trust I seek and I find in you
Every day for us, something new
Open mind for a different view
and nothing else matters

never cared for what they say
never cared for games they play
never cared for what they do
never cared for what they know
and I know

So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
No, nothing else matters

Πρόσφατα "σουρεάλ" νέα από το Ηράκλειο...

Οι βουλωμένες τουαλέτες προσγείωσαν αεροπλάνο





Απίστευτο κι όμως αληθινό! Πιλότος ζήτησε να κάνει αναγκαστική προσγείωση στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου Κρήτης επειδή οι τουαλέτες του αεροσκάφους είχαν βουλώσει!

Το πρωτοφανές περιστατικό συνέβη πριν από λίγες ημέρες, προκαλώντας αναστάτωση τόσο στους επιβάτες του αεροπλάνου όσο και στο προσωπικό του αερολιμένα «Νίκος Καζαντζάκης». Η προσγείωση κρίθηκε απαραίτητη μια και ο τελικός προορισμός του αεροπλάνου, που είχε απογειωθεί από το Νιούκαστλ της Αγγλίας, ήταν το αεροδρόμιο «Σαρμ ελ Σέιχ» στο Κάιρο της Αιγύπτου και κανείς δεν μπορούσε να εγγυηθεί ότι και οι 200 επιβάτες θα μπορούσαν να… κρατηθούν μέχρι να φτάσουν, αφού οι τουαλέτες δεν λειτουργούσαν. Η πτήση, εξάλλου, ήταν απευθείας και δεν υπήρχε στο πρόγραμμα κάποια ενδιάμεση στάση.

Το μεσημέρι εκείνης της ημέρας ο πύργος ελέγχου του αεροδρομίου «Νίκος Καζαντζάκης» ενημερώθηκε από τον κυβερνήτη ότι ζητάει άδεια αναγκαστικής προσγείωσης, η οποία και δόθηκε. Ο λόγος δεν έγινε αμέσως γνωστός και οι υπάλληλοι έμαθαν την αιτία της ξαφνικής προσγείωσης λίγη ώρα μετά, όταν ζητήθηκε από τις αρχές του αερολιμένα να προσεγγίσουν το αεροσκάφος βυτιοφόρα για να καθαρίσουν τις τουαλέτες του.

Οπως είπε ο αερολιμενάρχης του «Νίκος Καζαντζάκης» Χρήστος Ψαραδάκης, «ο κυβερνήτης μάς πληροφόρησε ότι οι τουαλέτες είχαν γεμίσει από περιττώματα και δεν υπήρχε άλλο περιθώριο αν κάποιος επιβάτης ήθελε να κάνει την ανάγκη του. Γι’ αυτό και έγινε η προσγείωση και το αεροσκάφος παρέμεινε στο Ηράκλειο όση ώρα χρειάστηκε να αδειάσουν οι συγκεκριμένοι χώροι». Ο ίδιος, αν και πρόσθεσε ότι η αναγκαστική προσγείωση αεροσκαφών λόγω κάποιας βλάβης δεν είναι σπάνιο φαινόμενο για το αεροδρόμιο του Ηρακλείου, ωστόσο τόνισε: «Ομως, αναγκαστική προσγείωση επειδή οι τουαλέτες του αεροπλάνου δεν χωρούν άλλα περιττώματα, πρώτη φορά συμβαίνει στο "Νίκος Καζαντζάκης"».

Σημειώνεται ότι κάθε αεροσκάφος διαθέτει κατάλληλους χώρους για τη συγκέντρωση των περιττωμάτων. Εκεί υπάρχει ειδικό σύστημα για τη διάλυσή τους μέσω ενός μπλε υγρού, που λέγεται "μπλε πάγος". Οι ακαθαρσίες αυτές, αφού έχουν διαλυθεί, συγκεντρώνονται σε ειδικό χώρο και με τη στάθμευση του αεροπλάνου προσεγγίζουν βυτιοφόρα, τα οποία αδειάζουν τη δεξαμενή.



Το ΙΚΑ θεωρεί νεκρό το πρόωρο 25 εβδομάδων...!!!



Βάσει της εγκυκλίου του ΙΚΑ ένα μωρό που θα γεννηθεί πριν από την 28η βδομάδα κύησης θεωρείται αποβολή και δεν αναγνωρίζεται ως ζωντανό.
Η τρελή εγκύκλιο δηλαδή τι μας λέει; Θεωρεί ότι η μητέρα απέβαλλε και ως εκ τούτου το παιδί δεν ζει…. ανεξάρτητα εάν έχει επιβιώσει.

Στα όρια του παραλόγου κινείται εγκύκλιος του ΙΚΑ που αφορά στα επιδόματα μητρότητας σε περιπτώσεις που το έμβρυο γεννηθεί πριν από την 28η βδομάδα της κύησης. Η συγκεκριμένη εγκύκλιος θεωρεί ότι γίνεται αποβολή και δεν το αναγνωρίζει ως ζωντανό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί η μητέρα να πάρει τα επιδόματα που της δικαιούνται.
Το θέμα ήρθε στο φως μετά από καταγγελία που έκανε Ηρακλειώτης γονιός στο Ράδιο Κρήτη χθες το μεσημέρι.
Η μητέρα γέννησε πρόωρα στις 23 Μαΐου 2010 σε δημόσιο νοσοκομείο του Νομού Ηρακλείου, έχοντας συμπληρώσει την 25η βδομάδα κύησης.
Το βρέφος μπήκε αμέσως σε θερμοκοιτίδα και έτυχε σωστής ιατρικής αντιμετώπισης, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να είναι υγιέστατο στο νοσοκομείο που νοσηλεύεται.
«Οδύσσεια»
Η… οδύσσεια του ζευγαριού άρχισε όταν επισκέφτηκαν το ΙΚΑ προκειμένου να πάρουν τα επιδόματα που δικαιούνται, όπως είναι το επίδομα κυοφορίας και το επίδομα της λοχείας.
Πήγαν στο τομέα παροχών του ασφαλιστικού ιδρύματος και πήραν την απάντηση από τους εργαζομένους ότι δεν μπορούν να πάρουν τα επιδόματα, καθώς βάσει της εγκυκλίου του ΙΚΑ ένα μωρό που θα γεννηθεί πριν από την 28η βδομάδα κύησης θεωρείται αποβολή και δεν αναγνωρίζεται ως ζωντανό.
Η μόνη λύση που τους έδωσαν οι υπάλληλοι του ΙΚΑ ήταν να κάνουν ένσταση προς την τοπική Διοικητική Επιτροπή, η οποία βέβαια έχει να συνεδριάσει από τον περασμένο Απρίλη.
Σύμφωνα όμως με στέλεχος του ΙΚΑ, οι υπάλληλοι του ιδρύματος, βλέποντας το παράλογο του πράγματος, έσπευσαν να βοηθήσουν το ηρακλειώτικο ζευγάρι, έγραψαν μία ένσταση προς την τοπική Διοικητική Επιτροπή και την προώθησαν ως επείγον για να έχει τον αριθμό 1 όταν συνεδριάσει η επιτροπή, που πιστεύουν ότι θα γίνει αρχές Ιουλίου.
Η εγκύκλιος
Η εγκύκλιος 194/2005 έχει θέμα «Επιδόματα Μητρότητας στις περιπτώσεις που το έμβρυο γεννιέται νεκρό ή πεθάνει λίγες ώρες μετά το τοκετό» και αναφέρει αναλυτικά:
«Σας κοινοποιούμε την παραπάνω σχετική γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που έγινε δεκτή από τον κ. Διοικητή του Ιδρύματος, για γνώση και εφαρμογή.
Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, στις περιπτώσεις που το έμβρυο γεννηθεί νεκρό ή πεθάνει λίγες ώρες ή λίγες ημέρες μετά τον τοκετό, θα καταβάλλεται στην ασφαλισμένη το επίδομα λοχείας εφόσον: α) συντρέχουν οι απαιτούμενες χρονικές προϋποθέσεις (δηλαδή 200 ημέρες ασφάλισης τα δύο προηγούμενα χρόνια πριν την πιθανή ημέρα τοκετού ή την πραγματική) και β) εφόσον έχει υπάρξει τοκετός, γεγονός που θα προκύπτει από σχετική βεβαίωση γιατρού μαιευτήρα - γυναικολόγου του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ (δηλαδή μετά την 28η εβδομάδα κύησης).
Η αξίωση για την καταβολή του επιδόματος λοχείας είναι προσωποπαγής της ασφαλισμένης και δεν έχει σχέση με το βρέφος. Εάν η μητέρα πεθάνει κατά τη διάρκεια της περιόδου λοχείας, η αξίωση αποσβεννύεται.
Σ' αυτές τις περιπτώσεις όσον αφορά στο επίδομα κυοφορίας: α) εάν η πιθανή ημέρα τοκετού συμπέσει με την πραγματική θα καταβληθεί και το επίδομα κυοφορίας και το επίδομα λοχείας β) Εάν δεν έχει αρχίσει η άδεια της κυοφορίας και ο τοκετός επέλθει πρόωρα (π.χ. στον 7ο μήνα κύησης) δεν θα καταβληθεί το επίδομα κυοφορίας παρά μόνο της λοχείας.
Μετά την κοινοποίηση της παραπάνω σχετικής γνωμοδότησης, αντίθετες οδηγίες που είχαν δοθεί με την εγκύκλιο 128/89 παύουν να ισχύουν».

Δεν έχω κέφια...ζέστη, κούραση και Κυριακή βράδυ...ίσως ένα ταξίδι στο χρώμα...



...στη μουσική ίσως...



...ή στα αστέρια...



...Όνειρα ολόγλυκα...

Στο Μάνο Χατζηδάκη...πάντα εδώ, πάντα μέσα μας...

Αθανασία...

"Το ήξερες ότι..."

Η φράση «έφαγε χυλόπιτα» προέρχεται από το παρασκεύασμα χυλού που έδιναν παλιά οι ψευτογιατροί για τον περιορισμό του καημού των ερωτευμένων!


Η φράση «του πήρε τον αέρα» προέρχεται από την αρχαιότητα και την εκμετάλλευση του ανέμου κατά τις ναυμαχίες... έναντι του εχθρού.


Η γνωστή συνοικία των Αθηνών ονομάστηκε «Κολωνάκι» από ένα κολωνάκι που ήταν εκεί για παλούκωμα όπως συνηθιζόταν κατά την Τουρκοκρατία!


Στον γνωστό άθλο του Ηρακλή τα γνωστά «χρυσά μήλα των εσπερίδων» ήταν.. πορτοκάλια!


Η ακριβής εξήγηση της φράσης «Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή καν ' έλα» δεν έχει σχέση με κανέλλα ή άλλα καρυκεύματα αφού σημαίνει «Έρχομαι από την Κωνσταντινούπολη και σε προσκαλώ να έρθεις στην κορυφή »!


Όταν δίνουμε σε κάποιον «πουρμπουάρ» η ακριβής του ερμηνεία είναι ότι του προσφέρουμε χρήματα για να πιει κάτι δηλαδή τον κερνάμε ένα ποτό Ενώ το T.I.P. σημαίνει "To Improve Performance", για βελτίωση απόδοσης, και δινόταν πάντα πριν από τις υπηρεσίες του υπαλλήλου.


Οι οδηγοί των πρώτων αυτοκινήτων ατμού ονομάστηκαν «σοφέρ » δηλαδή «θερμαστές» γιατί ζέσταιναν το νερό της μηχανής πριν ξεκινήσουν!


Η γνωστή συνοικία «Πατήσια» ονομάστηκε έτσι από την αντίστοιχη Τούρκικη λέξη που σημαίνει: τα κεκτημένα αγροκτήματα!


Όταν λέμε σε κάποιον «Αντίο» του λέμε κυριολεκτικά σύμφωνα με την αντίστοιχη Ισπανική φράση ότι «θα τα πούμε στον άλλο κόσμο» δηλ πρόκειται για .. αποχωρισμό!


Τα στοιχεία του πληκτρολογίου της γραφομηχανής (έως σήμερα Η .Υ.) τοποθετήθηκαν μπερδεμένα από τον Christopher Latham το 1868 για να μπερδεύει τις γραμματείς και να μην μπλοκάρουν από την ταχύτητά τους τις μηχανές!


Η βέρα φοριέται στο τέταρτο δάχτυλο - παράμεσο γιατί τον παράμεσο διασχίζουν φλέβες που συνδέονται με την καρδιά!


Το 1630 ο Γάλλος Καρδινάλιος Ρισελιέ διέταξε τα μαχαίρια του φαγητού να έχουν στρογγυλεμένες άκρες για να πάψουν επιτέλους οι καλεσμένοι του να καθαρίζουν τα δόντια τους με αυτά!

....Ξέρετε ότι...