Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Λιμάνι Χερσονήσου...κοσμικό θέρετρο ή πικρές αναμνήσεις;


Λιμάνι Χερσονήσου και λόφος Τηγάνι σε χάρτη του Marco Boschini.


Φωτογραφία των αρχών του 20ου αι.


Ο Ρωμαϊκός μώλος το 1955. Καταστράφηκε μετά την κατασκευή του νέου το 1968.

Αρνιόμουν επίμονα να πάω στο Λιμάνι Χερσονήσου τα τελευταία 8 χρόνια! Οι λόγοι πολλοί. Πιστεύω δικαιολογημένοι. Οι παλιοί παραθεριστές, οι κάτοικοι που δεν αλλοτριώθηκαν, οι παλιοί επισκέπτες, θυμούνται μια άλλη Χερσόνησο, μια περιοχή που είχε κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος, τόπος φυσικού κάλλους, ένα ψαράδικο γραφικό χωριουδάκι χωμένο μέσα στο φυσικό λιμανάκι του που προστάτευε ο λόφος "Τηγάνι", πλαισιωμένο από τους Ρωμαϊκούς μόλους, τα ενάλια αρχαία που φαίνονταν στα πεντακάθαρα νερά, τις εγκαταστάσεις της Παλαιοχριστιανικής Επισκοπής, τα ελάχιστα πετρόκτιστα σπιτάκια κατά μήκος της παραλίας. Πρωτοπήγαμε εκεί για παραθερισμό όταν ήμουν μόλις 7 χρόνων. Τότε, πριν το 1968, δεν υπήρχε ρεύμα, ούτε νερό. Μια βρύση μονο μπροστά στη μεγάλη εκκλησία της Παναγίας που μ' έστελνε η μάνα μου με το σταμνί να φέρνω νερό. Και από τότε μέχρι και πριν 8 χρόνια, κάθε χρονιά εκεί πηγαίναμε, εκεί μεγάλωσα, εκεί ερωτεύτηκα πρώτη φορά, εκεί έκλαψα, ζήλεψα, έμαθα κολύμπι, μίσησα τις ακρίδες και λάτρεψα τα τζιτζίκια, εκεί μεγάλωσα τα δικά μου παιδιά, δούλεψα για πολλά χρόνια ανασκάπτοντας τα επιχωμένα για αιώνες κατάλοιπα της αρχαίας Χερρονήσου.
Και σιγά σιγά έβλεπα το γραφικό αυτό χωριουδάκι να μεταλλάσσεται σε ένα απίστευτο ακαλαίσθητο φτηνοτουριστικό και κάποτε χυδαίο προορισμό τουριστών από κάθε γωνιά της γης. Τα γεμάτα με αρχαία πρανή της παραλίας, έγιναν φτηνιάρικες εξέδρες των εστιατορίων και των μπαρ...τα πετρόκτιστα σπιτάκια έγιναν ένα αλαλούμ οικοδομικό σύνολο από ενοικιαζόμενα δωμάτια, φτηνοτουριστομάγαζα και μπαρ της συμφοράς. Οι παραλίες έκλεισαν από τους επιτήδειους μεγαλοξενοδόχους, το λιμανάκι έγινε ένας κρανίου τόπος με μπετόν, η θάλασσα γέμισε κότερα και πολυτελή φουσκωτά σκάφη. Στα υπέροχα λιμανάκια της βορειοδυτικής πλευράς, έντυσαν τα χωμάτινα πρανή με τεράστιους τοίχους από μπετόν. Η θάλασσα βρώμισε αφού οι αξιότιμοι μεγαλοξενοδόχοι αποφάσισαν να αφαιρέσουν τις "πλακούρες", φυσικά φίλτρα, της θάλασσας για να εξασφαλίσουν άμμο για τους πελάτες τους.
Έτσι έφυγα. Μέχρι φέτος, που πήγα για λίγες μέρες. Το λιμανάκι μου γέμισε φύκια, οι παραλίες γέμισαν ομπρέλες, καρέκλες, πλανοδιους με ντόνατς και καρπούζια και αναψυκτικά. Το μόνο που δεν έχει αλλάξει είναι η μυρωδιά από το τσουρουφλισμένο από τον ήλιο και την αρμύρα χόρτο που φέρνει γλυκές αναμνήσεις, πικρές αναμνήσεις, νοσταλγία για ό,τι χάνεται χωρίς επιστροφή.

Πετρόκτιστα σπιτάκια, αρχές δεκαετίας 1980


Η παραλιακή οδός Αγίας Παρασκευής, 1981


Ο λόφος "Τηγάνι" με την εκκλησούλα της Αγίας Παρασκευής και ψαράδικες βαρκούλες, 1975


Η βόρεια παραλία όπως φαινόταν από το λόφο "Τηγάνι", πριν την κατασκευή του Creta Maris και των λοιπών ξενοδοχείων, 1970


Το Λιμάνι Χερσονήσου το 1968


Κάτω από το ξενοδοχείο Aldemar, πριν μπαζωθεί η θάλασσα για να λιάζονται οι πελάτες του άνετα! 1991


Τα λιμανάκια χωρίς φύκια, ομπρέλες κλπ...1991


Τα λιμανάκια και στο βάθος ο Άγιος Γεώργιος Ακρολιναδιώτης. Για να πάει τώρα κάποιος εκεί πρέπει να περάσει από τους "μπράβους" του Αγγελόπουλου!


Το λιμάνι πριν γεμισει μπετόν



7 σχόλια:

  1. Πώς κατάντησε κιόλας έτσι η Χερσόνησος Λιάνα μου... Κρίμα...
    Έφυγε η γραφικότητα και η ομορφιά, έμειναν οι λεγόμενοι "τύποι της Χερσονήσου", που το χειμώνα ζουν στο εξωτερικό με τις φιλεδάδες τους και το καλοκαίρι επιστρέφουν εδώ για να δουλέψουν.
    Κρίμα. Κρίμα που δεν γνώρισα ποτέ τη δική σου Χερσόνησο, κρίμα που εγώ την θυμάμαι μια ζωή έτσι "άναρχη" και ανούσια όπως είναι τώρα..

    Μάριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν μπορείς να φανταστείς Μαριε την ομορφιά της. Πονάει πολύ η σημερινή ασχήμια της αν την εχεις ζήσει τότε που ήταν πεντακάθαρη, πανέμορφη, μυρωδάτη και μοναδική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο πόνος μεγάλος και η απελπισία πιο μεγάλη. Προσπαθώ να βλέπω πέρα από το χάλι, αλλά κάθε μέρα γίνεται πιο δύσκολο. Συγκρατούμαι από τις ωραίες αναμνήσεις, από μαγικά παιδικά χρόνια και πεντακάθαρες, ακόμα και από τουρίστες, παραλίες. Τι άλλο?
    Κατερίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ωπ! Κι εγώ έγραψα εχθές και μάλλον το 'έπιασε'... :( Κρίμα που χάσαμε τόση ομορφιά και την ησυχία μας μαζί. Θα ήταν πολύ διαφορετική η ζωή όλων μας χωρίς το μαζικό τουρισμό. Δεν ξέρω πιο καλή ή πιο κακή, αυτό είναι σχετικό, αλλά λυπάμαι που δεν έχω τέτοιες μνήμες από τα μέρη αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΠΗΓΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΙ ΓΙΩΡΓΗ ΤΟΝ ΑΚΡΟΛΙΝΑΔΙΩΤΗ ,ΤΟΠΙΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ,ΓΑΛΗΝΕΥΕΙΣ ..ΑΛΛΑ ....ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΛΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ ΠΟΥ ΣΕ ΚΟΙΤΑΖΟΥΝ ΜΕ ΒΛΟΣΗΡΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡΟΠΤΙΚΟ ΥΦΟΣ ...ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΑΜΩΝΕΣ ΤΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ ΤΟΥΣ !!! ΔΗΛ. ΠΑΡ΄ ΟΛΙΓΟ ΝΑ ΦΑΜΕ ΠΟΡΤΑ ..ΠΟΥ ΛΕΝΕ .
    Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ...ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα, εκπληκτικές φωτογραφίες. Υπάρχει μήπως περίπτωση να ανεβάσετε κι άλλες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή