Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009



JORGE LUIS BORGES
Είμαι

Είμαι αυτός που ξέρει πως άδικα παλεύει
σαν κι εκείνον που κοιτάζει μάταια
μέσα στον σιωπηλό, κρυστάλλινο καθρέφτη
κι ακολουθεί την αντανάκλαση ή το σώμα (το ίδιο κάνει)
του ομοίου του.
Είμαι, σιωπηλοί μου φίλοι, αυτός που ξέρει
πως άλλη τιμωρία από τη λησμονιά δεν υπάρχει
ούτε κι άλλη συγγνώμη. Κάποιος θεός έδωσε
στο ανθρώπινο μίσος τούτη την παράξενη δικλείδα.
Είμαι κείνος που, μ' όλες τις φοβερές παραπλανήσεις του,
ποτέ δεν μπόρεσε ν' αποκρυπτογραφήσει τον απλό και μαζί πολλαπλό
αδιάβατο λαβύρινθο του χρόνου,
που ανήκει ταυτόχρονα σε έναν και σ' όλους.
Είμαι κάποιος που δεν είναι κανένας, εκείνος που στον πόλεμο
δεν έπιασε σπαθί. Είμαι αντίλαλος, λήθη, τίποτα.

(Ποίημα από τη συλλογή «Το σκοτεινό τριαντάφυλλο», τόμος: «Ποιήματα»,
μτφρ.-εισ.-σχόλ.: Δημήτρης Καλοκύρης, Ελληνικά Γράμματα, 2006)

1 σχόλιο:

  1. Αναζητούσα από τότε που πρωτοάκουσα το τραγούδι (προ ετών) των Συνήθεις Υπόπτων σε φωνή Χ. θηβαίου, το "Περικοπές ενός απόκρυφου Ευαγγελίου", γιατί πραγματικά μία τέτοια προσέγγιση διεύρυνε κατά πολύ το πεδίο της σκέψης μου..
    [...]
    Ούτε η εκδίκηση ούτε η συγνώμη
    βρήκανε μέσα μου κάποια γωνιά
    Η λησμονιά είναι η μόνη συγνώμη
    και η μόνη εκδίκηση η λησμονιά
    [...]
    Είμαι οπαδός της ρήσης γηράσκω αεί διδασκόμενος και χαίρομαι που από δω βρήκα αφορμή να ψάξω τον Borges περεταίρω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή