Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Αχ αυτά τα μπλουζ...



...ακόμα μας ταξιδεύουν, ακόμα ταξιδεύουμε...ισόβιοι ταξιδιώτες - κυνηγοί μιας χίμαιρας...



...που δεν είναι όμως ποτέ "ανόητη" αγάπη...είναι μια γλυκιά, πικρή, νοσταλγική, ανεπανάληπτη αίσθηση...είναι ζωή...απόλυτα και καταλυτικά...ΖΩΗ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου